De laatste
Terug op reis
Heej,
Zo na het laaste verhaal van Mar hebben we uiteraard nog van alles gedaan in Indonesie, ondanks de blessures en griepjes hier en daar. De dagen nadat we uit Bali terug waren hebben we voornamelijk doorgebracht bij en rond het hotel en in Surabaya. Zo hebben we nog een boottripje gemaakt over de zee in een super gammel tradioneel vissersbootje, veel Mals gezien en een dagje ziek op bed gelegen (ik dan met een kapotte keel, antibioticaatje en ik kon er weer tegen aan). Vrijdag was Christy weer klaar met haar stage en konden we eindelijk weer echt op pad, weg uit Surabaya richting Yogjakarta. Hier hebben we de eerste dag een auto met chauf gehuurd voor de gehele dag (alleen de chauffeur was echt een drama, veel gevaarlijke acties en ontzettend hard). Eerst langs de Borrobudur geweest, had ik al gezien, maar toch weer mooi en ontzettend gelachen om Mar die met rolstoel en al de Borrobudur werd opgedragen door 4 locals. Vervolgens naar de Prambanan gegaan en hier een leuke tour gekregen van twee studenten. Ik moet zeggen de Prambanan vond ik toch wel indrukwekkender dan de Burrobudur. Hierna zat de dag er al weer op en hebben we lekker gechilld in het Hotel/Restaurant. De tweede dag hebben we besteed aan het shoppen van souveniers. Dit kan goed op de hoofdstraat van Yogjakarta die bezaaid is met kleine tentjes en waar je uren kunt spenderen. De laatste dag hebben we nog wat sighseeing gedaan in de stad en vervolgens zijn we terug gegaan naar Surabaya.
De laatste volle dag in Surabaya hebben we besteed in het grootste waterpark van Indonesie. Super relaxt en leuk dagje. S'avonds nog wat 'lekkers' gegeten en een potje gekaart en fanatiek gepictionairiet (spelling?). Maar het eten was bij mij blijkbaar niet zo super gevallen, weer sate van de straat, dus heel de nacht een beetje boven de pot gehangen en de volgende dag op bed. Ik heb Mar en Carlo dus ook niet uitgezwaaid op het vliegveld, maar voor hun zat de vakantie erop. Nadat zij weg waren heb ik nog 4 dagen met Christy doorgebracht in het hotel en hebben we voornamelijk uitgerust en heel veel films gekeken. Al met al heb ik echt een supertijd gehad met Mar, Carlo en Christy. Het was eindelijk wat luxer dan het normale backpacken en we hebben ondanks de blessures toch van alles gezien en gedaan en het was gewoon super gezellig iedere avond. TOP
Maar ook daar komt een einde aan en ik ben dus weer door gegaan naar Kuala Lumpur. Hier had ik 1 dag te besteden en die heb ik gebruikt om het een en ander te regelen voor mijn terugreis. Deze heb ik namelijk iets naar voren geschoven (financieel is het erg hard gegaan de laatste maand). Ik ben daarom 22 mei al weer in het gezellige Nederland. Maar niet voordat ik nog een stuk van Cambodia en Thailand heb gezien.
Ik ben dus na 1 dag weer vertrokken vanuit Kuala Lumpur naar Phnom Pehn (PP) de hoofdstad van Cambodia. En ja hoor het is toch weer echt anders dan Maleisie en Indonesie. Het is warm hier, heel warm, ik denk warmer dan australie, maleisie en indonesie. Je hebt hier veel luxe tuktuks, ouderwets vervoersmiddelen met koeien voor de kar, hele luxe auto's en hier en daar olifanten op de weg. Het is wat minder druk dan andere landen, maar er wordt toch genoeg getoeterd. Ik had al snel een leuk hoteletje gevonden aan de Riverside in het centrum, waar het erg gezellig is. Wat verwarrend is, is dat ze hier allemaal met de Amerikaanse dollar betalen en van tijd tot tijd de Riel er tussendoor komt. Dan is het lastig bijhouden wat alles kost, maar tot zover is het net zo goedkoop als alle andere aziatische landen.
De eerste dag ben ik meteen op pad gegaan. Ik had voor de hele dag een luxe tuktuk gehuurd met chauffeur die mij overal naar toe zou brengen, Super. We zijn begonnen bij de Choeung Ek Killing Fields. Dit zijn de bekende killingfields. De mensen werden hier op gruwelijke manieren afgeslacht en gedumd. Erg indrukwekkend om te zien. Bij ieder massagraf zit weer een ander verhaal en zelfs bij iedere boom die op het land staat zit een verhaal en dat maakt het interresant om te bekijken. Na de killingfields zijn we doorgegaan naar de S21 gevangenis. Dit was de 'voorstop' voor de killingfields. Mensen werden hier ondervraagd en gemarteld en zodra men hier klaar met ze was werden ze doorgevoerd naar de killingfields. Vooral de gevangenis is hard om te zien. De marteltuigen staan er nog en er zijn vele misselijkmakende foto's en schilderijen van hoe de tuigen werken. Ook zijn er veel, heel veel foto's van slachtoffers. Wat wel erg interresant is zijn de verhalen die je hier kunt lezen van overlevende en van mensen die in de gevangenis hebben gewerkt en dus de martelaars waren. Erg apart allemaal. Na deze tripjes was het tijd voor wat meer luchtigere bezienswaardigheden. Ik ben daarom naar het Nationaal Museum geweest, erg saai en is niks voor mij een museum met kunst, maar het gebouw was mooi. Om de dag af te sluiten zijn we nog naar Phnom Watt geweest, een tempel is de city, leuk om te zien maar niet te vergelijken met de grote tempels. Nog even langs central market gegaan en uiteindelijk redelijk gebroken uit eten en naar het hotel.
De tweede dag ook weer van alles te doen. Dit keer een motos gehuurd met driver voor de hele dag. De rit duurde 1,5 uur, maar zodra je PP uit bent is het echt super. Het is een prachtig land, redelijk vlak, maar niet zo druk bevolkt en dat maakt het mooi hier. Na 1,5 uur waren we bij Phnom Chiso tempel. Weer een mooie boedistische tempel boven op een berg. Tempel leuk, maar de uitzichten vanaf hier over het land zijn perfect en de mensen overal zijn echt super aardig zonder dat ze constant wat van je willen. De tweede stop was bij het Tamao Wildlife Rescue Center. Een super groot park waar allerlei dieren worden opgevangen wanneer deze iets mankeren. Erg leuk allemaal en zeker beter dan een normale dierentuin. Hier vervolgens een traditionele maaltijd gekregen met een cocosdrankje. Niet te eten en niet te drinken, maar wel super gezellig samen met de locals en mijn guide. Als laatste zijn we nog naar het Tonle Bati lake gegaan waar je echt heerlijk kunt chillen en bijkomen aan het water. Top Dagje.
En nu vandaag even een dagje uitrusten. Straks nog even de stad in en morgen op weg naar Siem Reap waar ik 4 dagen de Angkor Tempels ga bezoeken.
Dus tot zover red ik het wel weer in mijn eentje en ben ik druk bezig. Uiteraard mis ik wel de gezelligheid van een week geleden, maar het is hier zeker niet eenzaam met de leuke locals, de gidsen en de andere backpackers. Ik heb nu nog precies drie weken te gaan voordat ik thuis ben en ik ben dus druk bezig om nog zoveel mogelijk te doen en met een tevreden gevoel naar huis te gaan, maar dat komt zeker goed.
Het volgende verhaal zal waarschijnlijk vanuit Bangkok of Perth komen. Tot zover de avonturen vanuit Cambodia.
Groetjes
Chaos op Java en Bali
Een verhaal van Mar:
Nou, spannend, Carlo en ik op weg op een transatlantische vlucht; best te doen hoor, nog een tussenstop in Dubai, ong. op de helft, daarna door naar Jakarta. Nog een uurtje te gaan naar Surabaya en daar zaten we, op het vliegveld, als enige europeanen, dus bijzonder voor de lokals. Na ong. een uurtje wachten konden we eindelijk Christy (hee, dat meisje ziet er best europees uit) in de armen sluiten. Door pak Agus naar ons hotel gebracht, waar de echte wereldreiziger al op ons stond te wachten (neef Jasper). We hebben een mooi hotel, de Dharma, mooie kamers met hemelbed en al. Surabaya is geen stad waar je lekker even in rondwandelt, stoepen zijn er niet, alleen autowegen bomvol met scooters, auto’s, alles in razend tempo door elkaar heen. Dus een taxi gepakt en naar een van de mall’s gereden om lekker Indonesisch te eten. Op tijd naar bed en de volgende dag moest Christy gewoon weer stage lopen en hebben wij in de binnentuin van ons hotel lekker zitten chillen (waar ik nu zit te schrijven en Jasper net een ontzettend dikke rat voorbij ziet lopen). ’s Middags met z’n allen naar de shoppingmal geweest en ‘s avonds een biertje gedaan (de jongens) en een kaartje gelegd.
De volgende dag een tripje naar Malang gemaakt, wat een hele toer was, met de oudste, aftandse taxi die je maar bedenken kunt naar de bushalte, uurtje in de bus, daar weer de mensen wijs proberen te maken dat we naar de Secret Zoo wilden, niemand spreekt Engels, dus das niet makkelijk. Uiteindelijk aangekomen in best een mooie dierentuin. Na een tijdje waren we het lopen beu en hebben we scootmobiels gehuurd en op die manier de dierentuin rondgecrossed. Hadden we er maar een gekocht, later zou ik er nog veel aan gehad hebben. ’s Avonds echt lekker uit eten, daarna weer biertje en kaartje.
’s Zondag naar het zwembad geweest en naar het huis van Christy, waar we zelf spaghetti klaargemaakt hebben, en ’s avonds: zie boven.
Maandag zijn we naar Denpassar (Bali) gevlogen met een propellorvliegtuigje en in Sanur een hotelletje gezocht! Allereerst een beetje low-budget home-stay, zag er best leuk uit, mooi binnenplaatsje, betaald, ingecheckt, maar Carlo vond z’n kussen zo naar kots stinken dat Jasper met een mooi verhaal toch weer ons geld teruggehaald heeft en hebben we een ander hotelletje gezocht. Echt leuk, ze hebben daar overal van die mooie binnenplaatsjes met zwembad, tempels en veel groen. Daarna naar het strand gegaan, wat gedronken en echte kroketten gegeten. ‘s Avonds een duik in het zwembad. Oh ja, niet te vergeten, de nachten in Java zijn niet zo best! Om een uur of 4, half 5 ‘s ochtends beginnen de moslims te bleren voor een half uur lang, verschrikkelijk, net een kudde schapen en overal staan luidsprekers. Bali is overwegend hindoeïstisch, dus daar heb je dat niet zo, en slaap je dus beter.
De volgende ochtend hebben we scooters gehuurd en zijn we naar Nusa Dua gereden waar mooie stranden zijn. Nou, wat ik zo eng vond in Surabaya, die scooters en auto’s alles door elkaar, daar zaten we nu dus zelf middenin. Er waren geen mooie landweggetjes om te scooteren, maar gewoon een vierbaansweg. Dus, go with the flow, en achter de rest aan, ook nog links natuurlijk! Wordt ik in één keer van de weg gehaald door de politie! Blijkt dat ik door rood ben gereden (niet gezien, gefocust als ik was om de rest bij te houden) en ook geen rijbewijs bij me heb. Betalen dus, officieel ong. 1,5 miljoen Rp., maar als ik hun wat betaalde mocht ik verder dus ik was met 200.000 Rp. klaar. Hup, verder en nog geen 2 kilometer verder word ik weer van de weg gehaald, politie! Weer door rood gereden (slim!) en weer geen rijbewijs en nu moest ik maar voorkomen in Denpasar op 25 april. Ondertussen wordt ik gebeld door Jasper die midden op de 4baansweg zonder benzine was komen te staan. Nadat ik de politie had uitgelegd dat z’n collega’s me ook al van de weg hebben gehaald en dat ik daar ook al aan had betaald, mocht ik ineens doorrijden. Samen met Jasper bij Nusa Dua aangekomen blijkt dat Christy en Carlo ook van de weg zijn gehaald door de politie en dat zij samen ook nog es 300.000 Rp. betaald hebben. Van de toeristen moeten ze het hebben daar! En als je ziet hoe de lokals daarop een scooter rijden; een kind tussen de ouders gepropt, zonder helm enz. Nou ja, ’t was toch een mooi strand, het rif daar verkend en lekker wat gedronken.
De volgende dag naar Ubud. Cultureel stadje en omgeving, met onze gids Agus, die ook bij ons in het hotel werkt. Iedereen is daar wel taxi chauffeur. Of gids naast z’n gewone job. Eerst een traditionele dansvoorstelling gezien, daarna naar een batik-schilderbedrijfje, een gigantisch karwei om zo’n lap stof beschilderd te krijgen! Heel fijntjes, kost ongeveer een maand werk voor 2 x 1 meter. Toen zijn we naar een woonhuis gegaan en hebben daar uitgelegd gekregen hoe het Hindoestaanse geloof beleden wordt. Allerlei tempels in de achtertuin. Iedere hindoe (en dat zijn ze allemaal daar) legt elke dag een offer op straat of op een tempel (tje). Een soort rieten mandje met wat bloemen, rijst, koekjes, dus je moet steeds uitkijken waar je loopt. Hier was ook een zilversmid aan het werk. Vervolgens zijn we naar een houtbewerker geweest, super wat ze allemaal uiteen stuk hout kunnen maken, zo fijn als filligraanwerk! Toen zijn we naar de vulkaan boven Ubud gegaan, waar we gegeten hebben met een panorama uitzicht op vulkaan en meer, lekker lopend buffet. Hierna door naar een natuurtuin/koffieproeverij geweest, waar ze ook de beroemde kopi luak (koffie) maken van de uitwerpselen van katachtigen. Toen was het weer tijd om een hotelletje te zoeken, heel leuk, met een zwembad. Spullen afgezet en nog even naar Monkey forrest geweest. Een park in de stad met ‘wilde’ apen, waar Christy trouwens 2 keer gebeten is!
Dag 2 in Ubud: scooters gehuurd en de binnenlanden verkend, het goot van de regen, dus eerst geschuild bij een soort van winkeltje, waar ze de benzine verkopen naast de per ons verpakte pinda’s! Die mensen hadden een goeie dag aan ons, want het duurde nogal en we moesten toch af en toe eten en drinken. Het klaarde op en we hebben een mooie tocht gemaakt langs rijstvelden, kleine dorpjes waar iedereen wel houtbewerker of schilder is. Daarna bij een tempel aangekomen waar bij de uitgang een markt was van de plaatselijke handwerkslieden; ik heb nog nooit zulke agressieve verkooptechnieken gezien, daar zijn de turken maar flauwtjes bij!
Verder op de scooter. ’t Was weer een beetje gaan regenen en de wegen zijn daar matig tot slecht, flinke kraters in de weg. Dus toen Christy moest afremmen voor zo’n kuil ging ze onderuit, ik moest remmen voor Christy en ging dus net zo hard onderuit; daar lagen we! Flink geschaafd en lopen ging ook niet meer best. De mensen daar zijn alleraardigst en behulpzaam, dus de jongens zijn op hun scooters teruggegaan en wij werden beschermd door de mensen daar. Ze hadden lessen water voor ons gehaald om de wonden een beetje uit te wassen. Toen werd het werd donker en bleven ze bij ons zitten tot de jongens terug waren met een busje waar wij in konden, en zij met de andere scooters terugkonden.
In Ubud naar het medisch centrum gegaan, waar de wonden werden behandeld. Christy nog een prik tegen rabius gekregen vanwege de apenbeten (waar ze in Nederland voor ingeent was, maar nog niet voldoende), en ‘s avonds weer met de taxi naar Sanur.
Volgende dag: feest!! Carlo 23 geworden!! Jasper en Christy hadden wat kadootjes gekocht en gezellig aan het zwembad biertjes gedronken uit een emmertje met ijs. ’s Avonds zijn ze met z’n drieën naar Kuta op stap geweest, was schijnbaar supergezellig.
De dag erna niet veel gedaan, iedereen was brak, beetje aan het zwembad gelegen. ’s Middags toch nog maar naar het ziekenhuis in Denpasar gegaan, ik kon nog steeds geen stap zetten. Enkel werd steeds dikker, en aangezien het daar allemaal trapjes en stoepjes zijn, moest ik steeds door anderen geholpen worden om ergens te komen. Foto gemaakt, alle wonden weer schoongemaakt, alles was aan het etteren, maar niks gebroken, alleen flink gekneusd. Dus met een stel krukken terug naar huis.
Volgende dag naar het vliegveld en weer terug naar Surabaya. Ondanks een paar tegenslagen hebben we toch allemaal genoten van het prachtige Bali.
In Surabaya terug naar het Darma hotel, waar we tot diep in de nacht op de deliverysevice van Mac Donald hebben zitten wachten.
Toen was het alweer maandag, Carlo en Jasper boodschappen gedaan en een dvd-speler gekocht (de nieuwste films hier kosten niks) en ’s avonds in de tuin van het hotel gebarbequed.
De plannen zijn door de crash wat veranderd; Jasper en ik zouden dinsdag naar Pangandaran gaan en daar van alles sjouwen, wat met krukken niet te doen is. Wat we dan wel gaan doen lezen jullie in de volgende aflevering van deze spannende soap/dramaserie/vakantie/ontdekkingsreis/cultuurtrip.
Sampai jumpa lagi,
Mar
En de groetjes van Jasper, Carlo en Christy!!
Het valt wel mee
Heej,
Dat waren dan de eerste 10 dagen alleen op pad en ik moet zeggen het valt wel mee. Aan de ene kant is het wat lastiger om uit te vinden hoe je ergens komt. Ik moet zelf uitzoeken hoe en wat en welke bus etc. , maar tot nu toe ben ik overal uitgekomen met de hulp van de locals. Daarnaast mis je van tijd tot tijd de gezelligheid met z'n tweeen eten of een drankje doen etc. Het grote voordeel is wel dat ik met niemand meer rekening hoef te houden en dat ik kan doen waar ik zin in heb en tot nu toe bevalt me dat wel en je ontmoet toch meer mensen dan als je met z'n tweeen ben.
Vorige week maandag ben ik dan ook einelijk uit Kuala Lumpur vertrokken, op weg naar Penang. Dit is een eilandje in het noord-westen van Maleisie. Na een lange bustocht, maar zeker geen vervelende, want maleisie is prachtig om doorheen te reiden (veel groen, jungle, heuvels en watervallen) ben ik aangekomen in George Town. Hier had ik al snel een degelijke kamer gevonden. Simpele ruimte met een bed.
De eerste dag op Penang ben ik naar de Taman Negra P. Pinang geweest. Dit is het jungleachtige gedeelte van het eiland (een national park). In de bus ernaartoe had ik al snel contact met een andere reiziger die ook z'n eentje was. Dus eenmaal aangekomen bij de jungle hadden we besloten om samen de jungle in te gaan. Na een lange tocht van 4 uur met veel klimmen en klauteren, veel monkeys en veel aparte geluiden kwamen we aan bij een prachtig verlaten strandje (alleen wat aapjes en 2 locals). Deed mij een beetje denken aan de strandjes die je bij expeditie robinson vaak ziet. Echt super mooi. Hier hebben we dan ook heerlijk een uurtje kunnen chillen in de zee. Vervolgens zijn we terug gegaan met een bootje dat rond het eiland ging, ook mooi. s'Avonds nog even wat gegeten en een paar potjes gepoold in de bar.
De tweede dag ben ik naar de botanical gardens geweest. Dit was wel aardig, mooie tuinen en ook weer veel apen, maar niet heel bijzonder. Na een uurtje of 2 ronddwalen door de tuinen kwam ik een stuk of 10 zeer sportief geklede aziatische mannetjes tegen. Deze vroegen of ik met hun mee wou lopen de Penang Heuvel op (+/- 800 meter hoog en boven mooie uitzichten). Dit leek mij uiteraard wel leuk en dus meegegaan. Zij wisten ook een kortere en leukere route, dwars door de jungle, recht omhoog de berg op. Deze mannen deden dit blijkbaar iedere dag als workout. Nou ik ben zeker 10 keer onderuit gegaan, zo glad, zo steil en zo zwaar, maar wel super leuk om te doen. Eenmaal boven had je inderdaad prachtige uitzichten over het eiland en kon je lekker bijkomen op het terras.
De laatste dag op Penang heb ik een rondtrip gedaan rond het eiland met de bus. Veel dingen gezien, snake temple, vissers dorpje en veel mooie natuur. Al met al een goeie en leuke drie dagen. Maar het werd toch tijd voor weer iets nieuws, dus verder gegaan de volgende dag naar de Camerong Highlinds --> Tanah Rata.
Ook hier weer aangekomen na een lange en mooie busreis door de bergen. Ook al snel weer een kamer gevonden, maar de kwaliteit van de kamers gaat wel hard achteruit. Dit keer was het een klein kamertje met een 1,5 meter hoog plafond en een matras op de grond. Wel heerlijk geslapen en daar gaat het uiteindelijk om en voor 2,80 euro kun je ook niet heel veel meer verwachten natuurlijk. De eerste dag meteen een goede kaart gescoord van de omgeving en de verschillende looptracks, want dat is het voornaamste wat je hier doet lopen.
De eerste dag ben ik dan ook begonnen met een track langs de Parit Waterfalls. Ook hier kwam ik al snel iemand tegen die ook in z'n eentje aan het ronddwalen was, afkomstig uit singapour. Dus al snel bij aangesloten en echt een super leuke dag gehad, met een behoorlijke tocht door de heuvels van Maleisie. s'Avonds nog een filmpje gekeken in de lounge en gebroken naar bed gegaan.
De tweede dag had ik ook al weer een mooie route uitgestippeld, langs de Robinson Waterfalls en de Tea Plantages. Ik had er alleen niet bij nagedacht dat ik ook nog terug zou moeten lopen naar Tanah Rata. Ik was inmiddels al 10 km van Tanah Rata vandaan en kon of door de jungle weer terug lopen of langs de kant van de weg terug lopen. Uiteindelijk maar voor het laatste gekozen en net op het moment dat ik er echt geen zin meer in had kreeg ik een lift aangeboden door een local die ik uiteraard niet heb afgeslagen.
Inmiddels ben ik terug in Kuala Lumpur. Ik zou nog veel meer kunnen zien en kunnen doen hier in Maleisie, maar aanstaande donderdag ga ik naar Indonesie. Dus ik kom nog zeker een keertje terug Maleisie, want tot nu toe vond ik het toch echt het mooiste land dat ik heb bezocht.
Vandaag nog even naar KLCC geweest om een paar boeken te komen. Nu een verhaaltje aan het type en morgen op weg naar het vliegveld.
Tot zover gaat het dus nog steeds goed en de komende 3 weken ga ik ff vakantie houden met mar, christy en carlo, omdat ik dat nog niet genoeg gedaan heb ;).
Volgende update ergens vanuit Indonesie denk ik.
Groetjes Jasper
En ff skipe he marko ben benieuwd hoe het thuis bevalt..
Maleisie
Heej,
Het is nog niet zo lang geleden sinds het laatste verhaal, maar het is toch weer tijd voor een update. Afgelopen maandag zijn we aangekomen in Kuala Lumpur, Maleisie. Deze stad is echt super. Niet te vergelijken met Java en Bali. De stad is schoon en is de groenste van zuid-oost Azie. Daarnaast kun je duidelijk zien dat de mensen hier wat rijker zijn. Je ziet geen zwerfhonden en katten en geen slobbenwijken. Daarnaast kun je hier ook rustig te city verkennen zonder lastig gevallen te worden met transport transport of massage massage etc. En het openbaar vervoer is ook super. Of te wel het is gewoon 1 van de beste hoofdsteden tot nu toe.
De eerste dag hadden we al snel een kamer gevonden in het backpackers Inn hotel. Zeer degelijke kamer, te vergelijken met een bezemkast in Nederland, maar het heeft 2 bedden. Wel is er een heerlijk dakterras met een goede bar en een barman die heel de dag door zo stoned als kannarie is. Nadat we ons geinstalleerd hadden in de kamer hebben we chinatown een beetje verkent. Het stikt er weer van de kleine souvenir winkels met alleen maar nepmerken, maar het is wel een sweervolle straat. Vervolgens zijn we met de monorail naar times square gegaan. Dit is 1 van de vele grote shoppingcenters in kuala lumpur. Hie hebben we werderom onze ogen uitgekeken. Het is zo gigantisch en het heeft een compleet pretpark in het winkelcentrum met een achtbaan (met loopings en kurkketrekkers) die gewoon overal tussendoor gaat. Leuk om te zien. Na het shoppingcentrum zijn we lekker op het dakterras biertjes gaan drinken. Hier leer je inderdaad veel andere backpackers kennen en na een tijdje zit je dan ook met een man of 10 gezellig te drinken.
De tweede dag was het tijd voor sightseeing in de city. Eerst zijn we naar KLCC gegaan. dit is een groot shoppingcenter onder de pentronas twintowers. De twintowers zijn de hoogste in de wereld en ik kende de twintowers uit de film intrepment (goeie film). Jammer genoeg konden we de toren niet op. Vervolgens zijn we naar Central Park gegaan. Dit is een prachtig en groot park recht achter de towers. Hier kun je heerlijk chillen en heb je goeie uitzichten over de skyline en de towers.
In Kaula Lumpur heb je ook nog een ander hoge toren: the Kuala Lumpur Tower. Deze kon je wel op en dat hebben we dan ook gedaan. Het observatiedek is 276 meter hoog en je hebt echt prachtige uitzichten boven. Daarnaast is de toren in totaal 421 meter hoog en daarmee de 4de van de wereld. Inbegrepen bij deze trip zat ook een bezoek aan de animal zone. Hier kun je verschillende beesten zien, maar het leukste was eigenlijk wel dat je ook een slang om kan hangen. Toch leuk om dat eens voor de eerste keer te doen.
Na een lange dag in de city zijn we s'avonds lekker naar de bioscoop gegaan om uit te rusten.
De volgende dag zijn we naar het aquarium geweest. Het mooiste en leukste aan het aquarium was de 90 meter lange tunnel onder water. Hier zwemt alles gewoon om en over je heen en het stikt van de haaien, gigantische roggen, zeeschildpadden etc. Echt super, ik denk dat we het rondje ook wel zeker 3 gedaan hebben, maar je kunt er in principe heel de dag naar kijken. Ook hebben we central market bezocht, maar hier was niet veel aan. Het is gewoon hetzelfde als een shoppingcenter alleen dan met kleine winkeltjes en troep.
In kuala lumpur heb je ook nog een leuke trip naar de batu caves. Dit is een gigantische grot in de buurt van de city die te bereiken is via een trap met 276 treden. De grot zelf is niet zo heel spectaculair, maar de honderden apen zijn echt geweldig. Deze proberen alles te stelen van de toeristen en maken van tijd tot tijd een goeie show.
Verder hebben we tot nu toe iedere avond lekker op het dakterras gezeten met andere backpackers en hebben we nog enkele filmpjes gepakt in de bioscoop. Maar aan al het goeie komt een einde en het hing al een tijdje in de lucht. Marko wou graag naar huis. Voor hem was de reis klaar. Dus na 7 en een halve maand erg leuk en gezellig samengereisd te hebben is Marko vandaag vertrokken en zal hij vanavond al weer in Nederland zijn. Ik zit dus nu momenteel alleen in Kuala Lumpur, maar ik ga toch proberen om in mijn eentje verder te reizen. Hoe dit precies gaat uitpakken en of ik het ook echt leuk vindt weet ik niet, maar daar kan ik over een week wel meer over vertellen. Ik ga in ieder geval de komende 10 a 11 dagen maleisie proberen 'rond' te reizen, te beginnen met Penang (1 van de mooiste eilanden van Maleisie). Vervolgens wil ik dan naar de Cameron Highlands en dan naar Taman Negra (de jungle van Maleisie). Vervolgens ga ik dan even terug naar Java om daar een week of 3 mee te reizen met m'n tante, nichtje en haar vriend. Daarna ga ik gewoon verder met mijn reis naar Cambodja, Laos en Thailand, in mijn eentje en misschien nog wel met gezelschap je weet nooit. Je komt hier ook echt veel backpackers tegen dus misschien kan ik van tijd tot tijd ook wel samen reizen. Ik zie het wel.
In ieder geval heb ik 1 volger meer erbij, toch Marko? en hebben we een leuke 7,5 maand gehad.
Tot zover de avonturen tot nu toe in maleisie. Het eerst volgende verhaal zal weer ff duren, maar dan heb ik waarschijnlijk ook weer veel meer te vertellen.
No Worries,
Jasper
Bali
Heej,
Aangezien de carnaval in Nederland voorbij is, de meeste misschien al weer een beetje nuchter aan het worden zijn en ik momenteel niet veel te doen heb en de afgelopen tijd al genoeg boeken heb gelezen dacht ik; laat ik weer eens een verhaaltje type om de thuisvolgers een beetje op de hoogte te houden. Het laatste verhaal was geëindigd met ons vertrek uit Yogja richting Surabaya.
Na een reis van 6 uur in de trein (waar we executif reden en de airco iets te hard aan stond, het leek meer op een koelcel) kwamen we om een uurtje of 9 s’avonds aan in de stad Surabaya. Surabaya stond in onze lonely planet aangeschreven als een zeer drukke stad met veel verkeer en zeker niet een stad om lang in rond te blijven hangen, vandaar dat we hadden besloten om meteen de volgende ochtend door te reizen. Direct op het station hadden we kaartjes geregeld om naar Probolinggo te reizen, vanuit hier kun je naar Mt. Bromo. In Surabaya hadden we al snel een goedkoop hoteletje gevonden en hebben we de rest van de avond wat gegeten in de stad en uitgerust van de lange trip.
De volgende ochtend zijn we om 9 uur met de trein doorgereisd naar Probolinggo en vanuit daar zijn we met een klein lokaal busje naar Cemoro Lawang gebracht. De reis met het busje duurde ongeveer 1 uur, maar was echt genieten. Je rijd alleen maar berg op en ziet veel mooie natuur en op een bepaalde hoogte was alles alleen nog maar grijs, bedekt met een dikke laag as van de actieve vulkaan. Apart om te zien. Eenmaal aangekomen bij ons hotel hebben we ons eerst omgekleed, omdat de temperatuur op deze hoogte veel verschilde met beneden, dus voor het eerst in een hele lange tijd lange broek aan en trui. Na een lekkere lunch ben ik in mijn eentje op pad gegaan om toch even rond te kijken in het dorp (wat niet veel voorstelde) en mogelijk al iets te kunnen zien van Mt. Bromo. Na een tijdje rondgelopen te hebben in het compleet grijze dorp (lijkt wel gewoon sneeuw in Nederland) werd mij een tripje aangeboden om naar Bromo te gaan achter op de scooter. Uiteraard heb ik dit gedaan en eenmaal bij Bromo kon je prachtige foto’s en filmpjes maken van de actieve vulkaan en de omgeving.
S’avonds hebben we niet veel meer gedaan, omdat we de volgende ochtend om 3 uur op moesten voor onze trip.
Om 4 uur in de morgen werden we frisjes en fruitig opgehaald door een 4 x 4 jeep die ons naar boven zou brengen op de berg waar we de zonsopgang en Mt. Bromo zouden gaan bekijken. Na nog drie andere toeristen opgehaald te hebben en een ritje van 20 minuten stopte de jeep en zij dat we de rest verder moesten lopen. Dus wij de jeep uit in het pikken donker en zonder zaklampen en beginnen aan de klim naar het viewing point. Het pad was glibberig, van tijd tot tijd stijl, met gaten en donker, maar wel leuk om te lopen. Vanuit het pad kon je ook Mt. Bromo al zien en horen. Van tijd tot tijd zag je spetters lava en vonken vanuit Bromo omhoog komen, echt super vet om dat te zien. Na een pitte klim van een half uurtje waren we boven met nog 40 of 50 andere toeristen. Nu was het wachten op de zonsopgang. Na 10 minuten wisten wij al dat dat niets ging worden. Het was bewolkt, mistig en je zag bagger weinig. Na nog 20 minuten gewacht te hebben hadden wij het al opgegeven en zijn we weer naar beneden gelopen. Vanaf hier zag je het eigenlijk nog het beste en hier hebben dan ook nog een paar aardige foto’s kunnen nemen. Al met al een leuke trip, maar wederom wou de zonsopgang niet mee werken, maar we blijven het proberen..
Na de trip naar Mt. Bromo zijn we terug gegaan naar Probolinggo om met de trein verder te reizen naar Banyuwang. Vanuit daar hebben we de ferry gepak naar Bali. Eenmaal aangekomen op Bali waren we al zeker 14 uur wakker en zeker 8 uur onderweg, dus we waren redelijk kapot. Daarom hebben we in het dorp waar de ferry aankwam, Gilimanuk, meteen een hotel gezocht waar we lekker konden uitrusten en eten.
De volgende dag hadden we geen zin om weer te reizen dus hebben we het dorp Gilimanuk verkent. Niet een heel groot dorp, maar wel veel gezellige en aardige mensen. Ook even bij het strand gekeken, maar dat stelde hier niet veel voor. Na een dagje chillen hier waren we weer fit om verder te reizen richting Denpasar (de hoofdstad van Bali). Na een rit van 2 uur langs de kust van Bali kwamen we aan in de hoofdstad. Hier hebben we even snel wat gegeten en besloten dat we door wilden naar Kuta. Kuta is het vakantie gedeelte van Bali. Hier zitten de meeste toeristen en na een ritje van een uur in de taxi kon je direct merken dat het echt heel erg toeristisch is. Het is een beetje te vergelijken met Bulgarije in Europa. Daar gaat ook iedere vakantieganger naar toe om goedkoop te overnachten en veel te kunnen zuipen en hier is dat dus niet anders.
Na een tochtje van een uur in de hitte en door de drukke straten (met onze backpacks uiteraard op) hadden we eindelijk een goed en gezellig onderkomen gevonden in het centrum. Nadat we ons opgefrist hadden zijn we ook lekker biertjes gaan drinken.
De tweede dag in Kuta hebben we lekker toeristisch door alle drukke straatjes gelopen. We kwamen er al snel achter dat het toch wel erg warm was om dit te lang te doen dus na een uurtje zijn we op het strand bij 1 van de lokale bewoners een biertje gaan drinken. Je zat hier zo ontzettend lekker aan de zee met een lekker windje dat we ons de rest van de middag niet meer verplaatst hebben. Na nog een aantal biertjes hebben we ons goed volgestopt in een restaurantje en zijn we daarna de kroeg in gegaan. Aangezien Marko jarig zou zijn om 12 uur zijn er nog flink wat biertjes en malibu’tjes in gegaan. Al met al erg gezellig alleen het nadeel is dat je de volgende dag zo ontzettend brak bent. Dus op Marko z’n verjaardag zelf hebben we niet bijster veel gedaan. We hebben even een boek gekocht in het shoppingcenter en s’avonds hebben we alle films in de bioscoop gekeken (waren er ook maar 2, maar toch).
Na drie dagen in Kuta hadden we het hier wel weer gezien en zijn we iets verder naar het zuiden gereisd naar het rustige Padang-Padang. Ook hier hadden we binnen een mum van tijd een zeer goed hoteletje gevonden. Daarnaast hadden we ook meteen 2 scooters voor de komende 2 dagen gehuurd, omdat het op deze plek nogal heuvelachtig was en de plaatsen verder uit elkaar liggen (in ieder geval niet op loopafstand).
S’middags zijn we lekker met de scooters gaan cruisen door het landschap. Op dit stukje Bali heb je echt super mooie standen, mooie uitzichten en steile cliffwanden. Na een tijdje gereden te hebben kwamen we in Ulu Watu, waar ze een tempel hebben die gebouwd is aan de rand van een cliff en die bezaaid is met Mockey’s. Uiteraard wouden wij deze wel ff bezichtigen. Dus rok aan (vanwege het geloof mogen de knieën niet te zien zijn), zonnebril af (anders pakken de apen die) en fototoestel paraat. Na een tour van een half uur hadden we genoeg gezien, allemaal erg mooi weer en veel leuke aapjes gezien.
De tweede dag in Padang-Padang zijn we wederom wezen cruisen op de scooters. Dit keer gingen we helemaal naar Nusa Dua en vervolgens naar Kuta. Echt heerlijk om hier in het verkeer mee te rijden, geen regels, veel toeteren en van tijd tot tijd lekker hard scheuren. Eenmaal in Kuta was het de bedoeling om was boodschappen te doen, maar na kort overleg waar we dat zouden gaan doen waren we elkaar kwijt geraakt en als je elkaar kwijt bent in Kuta dan vind je elkaar niet meer terug in de chaos. Dus ik nog een paar doelloze rondjes gereden door Kuta en daarna terug gegaan naar Padang-Padang waar Marko al terug was bij het hotel. Na boodschappen gedaan te hebben voor de volgende dag zijn we naar het centrum van Padang-Padang gegaan waar een ceremoniële optocht aan de gang was. Hier was het enorm druk met mensen, zeker honderden stonden te kijken naar de verschillende ‘praalwagens’ die gedragen werden door 30 man. Bij iedere creatie zat bepaald verhaal wat vertelt, maar waar wij dus niets van konden volgen. Het was wel erg leuk en mooi om te zien. (vergelijk het maar met een carnavalsoptocht in Nederland).
De volgende dag in Padang-Padang was het stilte dag. Dit is een nationale ‘feestdag’ om het nieuwe jaar van de hindoes in te luiden. Op deze dag is alles rustig, er is geen verkeer, het vliegveld is dicht en er zijn geen mensen op straat. Ook wij mochten ons hotel niet uit, vandaar dat we de dag ervoor flink wat eten en drinken in hadden geslagen. Dus heel de dag een beetje liggen en boekje lezen en niks doen. S’avonds konden we al helemaal niets meer doen, omdat je geen elektriciteit mocht gebruiken en geen vuur. Dus het was alleen maar donker. Leuke ervaring.
De volgende ochtend was het weer gewoon een normale dag en konden we dus ook weer verder reizen. We zijn verder gegaan naar Legian. Dit ligt ten noorden van Kuta. Hier zijn we inmiddels al 3 dagen en zullen we blijven totdat we maandag naar Kuala Lumpur vliegen in Maleisië. De afgelopen 3 dagen hebben we hier niet veel gedaan, een beetje boekje gelezen, terrasjes gepakt, strandje etc. Morgen waarschijnlijk nog een keer scootertje huren of een surfplankje en dan langzaam voorbereiden om naar Maleisië te gaan.
Dus tot zo ver ons avontuur in Indonesië. Zeker een land om nog een keer naar terug te gaan om al de andere eilanden te verkennen, want Indonesië is natuurlijk groter dan alleen Java en Bali. Maar voor nu was het echt een super ervaring.
Nu kijk ik al weer uit naar Maleisië en de nieuwe ervaringen en dingen die we daar gaan doen (Jungletrip..). Tot zover mijn verslaggeving vanuit Indonesië. Het volgende verhaal zal vanuit Maleisië komen.
Groetjes aan iedereen,
Jasper
Yogja
Heej,
Na Jakartazijn wevervolgens naar Bandung verder gerezen met de trein. Hier zijn we een nachtje gebleven in een toch wel wat vreemd hotel. De inrichting was nogal ouder wets (daarmee bedoel ik echt oma style). De volgende dag werden wij opgehaalt door een minibusje die ons naar Parangandaran zou bregen. Deze reis zou eigenlijk maar 5 uur duren, maar aangezien de chaffeur al 3 kwartier te laat kwam en nog een uur rond reed om mensen op te halen en de weg hier nogal slecht en vol met voertuigen is duurde de reis uiteindelijk een kleine 9 uur :).
Eenmaal aangekomen in Parangandaran hadden wij een geweldig hostel. Vanuit daar konden we alles doen qua toers etc en het lag ook erg centraal in het dorpje. Hier hebben we dan uiteindelijk ook 4 nachten overnacht. Vanuit daar hebben we ook de Green Canyon tour gedaan. Deze tour ging door de omgeving van Parangandaran achter op een scooter naar de Green Canyon ( een rivier tussen 2 rotswanden, omdat het geregend had s'nachts was het water niet groen, maar bruin ). Onderweg hadden we allerlei stops zo hebben we namelijk gezien hoe ze vanuit de cocosnoten suiker maken, we zijn bij een poppenmaker geweest die traditionele poppen van houd maakt (erg indrukwekkend), we zijn nog even op het strand geweest, ook hebben zijn we een bamboebrug overgestoken en hebben we een schildpadden stichting geweest. Al met al was het een erg vette tour :) De volgende dag hebben we de omgeving zelf een beetje verkent op onze gehuurde scootertjes.
Vervolgens ging de reis verder naar Yogjakarta, ofwel Yogja, dit is een iets grotere stad dan Parangandaran met veel backpackers. Ook hier zijn we een beetje door te stad gelopen om het een en ander te zien en hebben we gister een tour gedaan. De tour ging naar een boeddhistische tempel: de Borobudur. We werden om 5 uur s'ochtends opgehaald want het was de bedoeling dat we de zonsopgang konden zien (wat heel mooi moet zijn) helaas was het wat bewolkt en konden we de zonsopgang niet helemaal 100% zien, maar dan nog de tempel op zich was al erg indrukwekkend. Je kon er niet in (we weten ook niet ofdat er wel een binnenkant is), maar je kon er wel omheen lopen. Toch wel mooi om te zien hoe gigantisch en met veel detail ze dat gebouwd hebben, maar dit zal zeker niet de laatste tempel zijn die we gaan bekijken.
Al met al hebben we in de afgelopen week al veel gezien en gedaan. Het is totaal niet te vergelijken met Australië. De cultuur en natuur is totaal anders en hier is natuurlijk alles veel goedkoper dus hoef je er ook niet zo overna te denken of dat je nou wel een tour doet of niet. We gaan vanmiddag naar Surabaya, we reizen dan met de trein esekutif class (delux die er is), maar ja dan betaal je voor 2 treintickets voor een rit van 6 uur ook maar 17 euro om maar even een idee te geven wat het hier zo kost.
We hebben nog iets meer dan 2 weken in Indonesië, want we vliegen 14 maart naar Kuala Lumpur. De komende 2 weken zullen we nog de vulkaan Bromo beklimmen en dan gaat het naar Bali en vandaar vliegen we dan richting Malaysië.
Voor nu heb ik eigenlijk niet meer zoveel te melden. Ik zal wat foto's op hyves/facebook zetten.
Selemat tinggal,
Jasper
