Heej,

Aangezien de carnaval in Nederland voorbij is, de meeste misschien al weer een beetje nuchter aan het worden zijn en ik momenteel niet veel te doen heb en de afgelopen tijd al genoeg boeken heb gelezen dacht ik; laat ik weer eens een verhaaltje type om de thuisvolgers een beetje op de hoogte te houden. Het laatste verhaal was geëindigd met ons vertrek uit Yogja richting Surabaya.

Na een reis van 6 uur in de trein (waar we executif reden en de airco iets te hard aan stond, het leek meer op een koelcel) kwamen we om een uurtje of 9 s’avonds aan in de stad Surabaya. Surabaya stond in onze lonely planet aangeschreven als een zeer drukke stad met veel verkeer en zeker niet een stad om lang in rond te blijven hangen, vandaar dat we hadden besloten om meteen de volgende ochtend door te reizen. Direct op het station hadden we kaartjes geregeld om naar Probolinggo te reizen, vanuit hier kun je naar Mt. Bromo. In Surabaya hadden we al snel een goedkoop hoteletje gevonden en hebben we de rest van de avond wat gegeten in de stad en uitgerust van de lange trip.

De volgende ochtend zijn we om 9 uur met de trein doorgereisd naar Probolinggo en vanuit daar zijn we met een klein lokaal busje naar Cemoro Lawang gebracht. De reis met het busje duurde ongeveer 1 uur, maar was echt genieten. Je rijd alleen maar berg op en ziet veel mooie natuur en op een bepaalde hoogte was alles alleen nog maar grijs, bedekt met een dikke laag as van de actieve vulkaan. Apart om te zien. Eenmaal aangekomen bij ons hotel hebben we ons eerst omgekleed, omdat de temperatuur op deze hoogte veel verschilde met beneden, dus voor het eerst in een hele lange tijd lange broek aan en trui. Na een lekkere lunch ben ik in mijn eentje op pad gegaan om toch even rond te kijken in het dorp (wat niet veel voorstelde) en mogelijk al iets te kunnen zien van Mt. Bromo. Na een tijdje rondgelopen te hebben in het compleet grijze dorp (lijkt wel gewoon sneeuw in Nederland) werd mij een tripje aangeboden om naar Bromo te gaan achter op de scooter. Uiteraard heb ik dit gedaan en eenmaal bij Bromo kon je prachtige foto’s en filmpjes maken van de actieve vulkaan en de omgeving.

S’avonds hebben we niet veel meer gedaan, omdat we de volgende ochtend om 3 uur op moesten voor onze trip.

Om 4 uur in de morgen werden we frisjes en fruitig opgehaald door een 4 x 4 jeep die ons naar boven zou brengen op de berg waar we de zonsopgang en Mt. Bromo zouden gaan bekijken. Na nog drie andere toeristen opgehaald te hebben en een ritje van 20 minuten stopte de jeep en zij dat we de rest verder moesten lopen. Dus wij de jeep uit in het pikken donker en zonder zaklampen en beginnen aan de klim naar het viewing point. Het pad was glibberig, van tijd tot tijd stijl, met gaten en donker, maar wel leuk om te lopen. Vanuit het pad kon je ook Mt. Bromo al zien en horen. Van tijd tot tijd zag je spetters lava en vonken vanuit Bromo omhoog komen, echt super vet om dat te zien. Na een pitte klim van een half uurtje waren we boven met nog 40 of 50 andere toeristen. Nu was het wachten op de zonsopgang. Na 10 minuten wisten wij al dat dat niets ging worden. Het was bewolkt, mistig en je zag bagger weinig. Na nog 20 minuten gewacht te hebben hadden wij het al opgegeven en zijn we weer naar beneden gelopen. Vanaf hier zag je het eigenlijk nog het beste en hier hebben dan ook nog een paar aardige foto’s kunnen nemen. Al met al een leuke trip, maar wederom wou de zonsopgang niet mee werken, maar we blijven het proberen..

Na de trip naar Mt. Bromo zijn we terug gegaan naar Probolinggo om met de trein verder te reizen naar Banyuwang. Vanuit daar hebben we de ferry gepak naar Bali. Eenmaal aangekomen op Bali waren we al zeker 14 uur wakker en zeker 8 uur onderweg, dus we waren redelijk kapot. Daarom hebben we in het dorp waar de ferry aankwam, Gilimanuk, meteen een hotel gezocht waar we lekker konden uitrusten en eten.

De volgende dag hadden we geen zin om weer te reizen dus hebben we het dorp Gilimanuk verkent. Niet een heel groot dorp, maar wel veel gezellige en aardige mensen. Ook even bij het strand gekeken, maar dat stelde hier niet veel voor. Na een dagje chillen hier waren we weer fit om verder te reizen richting Denpasar (de hoofdstad van Bali). Na een rit van 2 uur langs de kust van Bali kwamen we aan in de hoofdstad. Hier hebben we even snel wat gegeten en besloten dat we door wilden naar Kuta. Kuta is het vakantie gedeelte van Bali. Hier zitten de meeste toeristen en na een ritje van een uur in de taxi kon je direct merken dat het echt heel erg toeristisch is. Het is een beetje te vergelijken met Bulgarije in Europa. Daar gaat ook iedere vakantieganger naar toe om goedkoop te overnachten en veel te kunnen zuipen en hier is dat dus niet anders.

Na een tochtje van een uur in de hitte en door de drukke straten (met onze backpacks uiteraard op) hadden we eindelijk een goed en gezellig onderkomen gevonden in het centrum. Nadat we ons opgefrist hadden zijn we ook lekker biertjes gaan drinken.

De tweede dag in Kuta hebben we lekker toeristisch door alle drukke straatjes gelopen. We kwamen er al snel achter dat het toch wel erg warm was om dit te lang te doen dus na een uurtje zijn we op het strand bij 1 van de lokale bewoners een biertje gaan drinken. Je zat hier zo ontzettend lekker aan de zee met een lekker windje dat we ons de rest van de middag niet meer verplaatst hebben. Na nog een aantal biertjes hebben we ons goed volgestopt in een restaurantje en zijn we daarna de kroeg in gegaan. Aangezien Marko jarig zou zijn om 12 uur zijn er nog flink wat biertjes en malibu’tjes in gegaan. Al met al erg gezellig alleen het nadeel is dat je de volgende dag zo ontzettend brak bent. Dus op Marko z’n verjaardag zelf hebben we niet bijster veel gedaan. We hebben even een boek gekocht in het shoppingcenter en s’avonds hebben we alle films in de bioscoop gekeken (waren er ook maar 2, maar toch).

Na drie dagen in Kuta hadden we het hier wel weer gezien en zijn we iets verder naar het zuiden gereisd naar het rustige Padang-Padang. Ook hier hadden we binnen een mum van tijd een zeer goed hoteletje gevonden. Daarnaast hadden we ook meteen 2 scooters voor de komende 2 dagen gehuurd, omdat het op deze plek nogal heuvelachtig was en de plaatsen verder uit elkaar liggen (in ieder geval niet op loopafstand).

S’middags zijn we lekker met de scooters gaan cruisen door het landschap. Op dit stukje Bali heb je echt super mooie standen, mooie uitzichten en steile cliffwanden. Na een tijdje gereden te hebben kwamen we in Ulu Watu, waar ze een tempel hebben die gebouwd is aan de rand van een cliff en die bezaaid is met Mockey’s. Uiteraard wouden wij deze wel ff bezichtigen. Dus rok aan (vanwege het geloof mogen de knieën niet te zien zijn), zonnebril af (anders pakken de apen die) en fototoestel paraat. Na een tour van een half uur hadden we genoeg gezien, allemaal erg mooi weer en veel leuke aapjes gezien.

De tweede dag in Padang-Padang zijn we wederom wezen cruisen op de scooters. Dit keer gingen we helemaal naar Nusa Dua en vervolgens naar Kuta. Echt heerlijk om hier in het verkeer mee te rijden, geen regels, veel toeteren en van tijd tot tijd lekker hard scheuren. Eenmaal in Kuta was het de bedoeling om was boodschappen te doen, maar na kort overleg waar we dat zouden gaan doen waren we elkaar kwijt geraakt en als je elkaar kwijt bent in Kuta dan vind je elkaar niet meer terug in de chaos. Dus ik nog een paar doelloze rondjes gereden door Kuta en daarna terug gegaan naar Padang-Padang waar Marko al terug was bij het hotel. Na boodschappen gedaan te hebben voor de volgende dag zijn we naar het centrum van Padang-Padang gegaan waar een ceremoniële optocht aan de gang was. Hier was het enorm druk met mensen, zeker honderden stonden te kijken naar de verschillende ‘praalwagens’ die gedragen werden door 30 man. Bij iedere creatie zat bepaald verhaal wat vertelt, maar waar wij dus niets van konden volgen. Het was wel erg leuk en mooi om te zien. (vergelijk het maar met een carnavalsoptocht in Nederland).

De volgende dag in Padang-Padang was het stilte dag. Dit is een nationale ‘feestdag’ om het nieuwe jaar van de hindoes in te luiden. Op deze dag is alles rustig, er is geen verkeer, het vliegveld is dicht en er zijn geen mensen op straat. Ook wij mochten ons hotel niet uit, vandaar dat we de dag ervoor flink wat eten en drinken in hadden geslagen. Dus heel de dag een beetje liggen en boekje lezen en niks doen. S’avonds konden we al helemaal niets meer doen, omdat je geen elektriciteit mocht gebruiken en geen vuur. Dus het was alleen maar donker. Leuke ervaring.

De volgende ochtend was het weer gewoon een normale dag en konden we dus ook weer verder reizen. We zijn verder gegaan naar Legian. Dit ligt ten noorden van Kuta. Hier zijn we inmiddels al 3 dagen en zullen we blijven totdat we maandag naar Kuala Lumpur vliegen in Maleisië. De afgelopen 3 dagen hebben we hier niet veel gedaan, een beetje boekje gelezen, terrasjes gepakt, strandje etc. Morgen waarschijnlijk nog een keer scootertje huren of een surfplankje en dan langzaam voorbereiden om naar Maleisië te gaan.

Dus tot zo ver ons avontuur in Indonesië. Zeker een land om nog een keer naar terug te gaan om al de andere eilanden te verkennen, want Indonesië is natuurlijk groter dan alleen Java en Bali. Maar voor nu was het echt een super ervaring.

Nu kijk ik al weer uit naar Maleisië en de nieuwe ervaringen en dingen die we daar gaan doen (Jungletrip..). Tot zover mijn verslaggeving vanuit Indonesië. Het volgende verhaal zal vanuit Maleisië komen.

Groetjes aan iedereen,

Jasper