Heej,
Het laatste reisverslag dat verscheen is al weer een tijdje geleden en aangezien we 2011 ingegaan zijn en om het jaar goed te beginnen wordt het weer eens tijd voor een kleine update van de ‘reis’avonturen.
Het wordt echt een hele kleine update want de afgelopen maand is er niet veel veranderd. We hebben ons werk afgemaakt bij de kippenboerderij. Dit werk was wisselend van kippen vervoeren tot schuren schoonmaken en kippen doden. Al met al was het werken op de kippenfarm een super leuke ervaring en we hebben veel leuke en gezellige mensen ontmoet. Daarom gaan we misschien met een groot vraagteken nog terug over een maand of anderhalf, maar dat zien we dan wel weer.
Verder is het natuurlijk ook hier kerst en nieuwjaar geweest, alleen merk je dat niet zo omdat het gewoon ontzettend warm is. Op kerstavond was er door de eigenaren van het Bunkhouse een heerlijk maaltijd georganiseerd met een varken op het spit. Echt super lekker en super gezellig en met de nodige biertjes was het een perfecte avond om het kerstweekend in te luiden.
Op eerste kerstavond hadden we met iedereen van het bunkhouse afgesproken om een bbq te doen. Ook deze avond hebben we heerlijk gegeten en werd het erg gezellig met enkele drankspelletjes.
Na de twee goede dagen van kerst hebben we op tweede kerstavond niet veel meer gedaan. We hebben ons alleen tegoed gedaan aan de restjes van de bbq.
Bij het werk hebben wij een ontzettend relaxte baas. Deze baas (Ian) is inmiddels op vakantie in Europa en is voor een maand weg, maar zijn huis (villa, zwembad, diepvries vol vlees etc) staat leeg en wij mogen dat voor die maand zo veel gebruiken als we willen en we mogen alles gebruiken wat we willen. ECHT SUPER.
Dus met nieuwjaar was het al snel besloten dat we naar dit huis zouden gaan om te genieten van de luxe. Om het wat gezellig met oud en nieuw te maken hadden we ook nog 2 vrouwen uitgenodigd die we hadden leren kennen met kerst. Uiteindelijk was het echt een super gezellig avond waar ik me weinig van kan herinneren. De volgende dag was daarom ook erg zwaar. Wel was nieuwjaar een beetje apart aangezien je geen vuurwerk hebt hier (is verboden), geen gehaktballetjes, kippenkluifjes, oliebollen etc.. Eigenlijk alleen maar drank.Maar wel gezelliggg.
Na deze maand waren we dan eindelijk klaar met werken. We hebben onze 3 maanden farmwerk volgemaakt en hebben ons 2de visa verdiend (niet dat we het gaan gebruiken maar toch).
Na afscheidt genomen te hebben van de chickenfarm en de mensen bij het bunkhouse hebben we al ons spullen gepakt en zijn we weer vertrokken naar het huis van de baas. Hier hebben we de afgelopen 4 dagen heerlijk genoten van het lekkere weer, het zwembad, de televisieruimte etc.. Aangezien mijn moeder en zusje dinsdag zouden aankomen zijn we zelfs even naar de kapper geweest om er enigsinds weer goed uit te zien. Ook hebben we de VAN weer reisklaar gemaakt voor onze trip naar het noorden: nieuwe bandjes erop, opruimen, wassen, stofzuigen etc.
Inmiddels hebben we mijn moeder en zusje opgepikt van de airport en hebben we het busje van wickedcampervans opgehaald. Echt superleuk om weer eens wat familie te zien hier. Inmiddels hebben we al een klein stukje van Australie kunnen laten zien en het is echt warm.
De komende 3 weken gaan we lekker reizen en echt goed vakantie houden en daarna hebben we nog 21 weken vakantie en misschien 4 weken werken ...Heerlijk.
Alles dus nog super,
Groeten
Jasper & Marko
nou, dan zullen de dames dit “super”verhaal maar eens even aanvullen met hun eigen superervaringen van Australie. Om te beginnen natuurlijk een heerlijk lange vliegreis die ik Rachel iets luxer voorspeld had dan ie eigenlijk echt was. Zodra je het vliegtuig inkomt denk je, dat hou ik wel even vol. Maar hoe verder naar achter (economy ipv business-class) wordt de ruimte wel steeds krapper en is de ligstand ook niet echt lekker liggen. Dus we hebben ons ongeveer 30 uur erg koest gehouden, in allerlei bochten gewrongen om lekker te zitten, bij allerlei stops en wissels onze bagage steeds opnieuw laten controleren, tot de lijnzaad en poepthee aan toe (en leg dat maar eens uit in je beste engels). Maar uiteindelijk levend aangekomen in Perth, en daar stonden de jongetjes ons op te wachten (ze waren ook echt mager geworden, allebei). Leuk leuk leuk, en lekker om even vast te houden.
Wat een beetje tegenviel was dat Rachel’s bagage kwijt was, en dat was natuurlijk even paniek. Wat moet je in Australie zonder schone onderbroek en een heleboel jurkjes....
Maar gelukkig kwam de bagage met het volgende vliegtuig mee, dus in de tussentijd hebben we onze NASA-van opgehaald en zoals Jasper al schreef naar de villa gereden.
De eerste indruk is vooral warm, heel warm. En wat een groot leeg land, met vreemde begroeiing, heel ander bomen dan bij ons. Het lijkt een beetje op de savanne in Afrika, zonder dat ik daar ooit geweest ben. En er wordt makkelijk geleefd, dat zie je gelijk zodra je hier in de “villa” rondkijkt. Wel een hele relaxte manier van leven, al wordt er ook altijd wel heel hard gewerkt, zoals we van de jongens weten.
Natuurlijk wilden we wel gelijk die wilde kangaroeverhalen ook beleven, maar meer dan een kopje boven het gras en een dooie langs de kant van de weg hebben we de eerste dag niet gezien.
De eerste dag, dinsdag, waren we na al dat gereis zo moe dat we om negen uur op bed lagen, tot de volgende dag tien uur. Maar daarmee hebben we onze jetlag wel gelijk achter ons gelaten. Op woensdag zijn we naar het strand gereden, en wat is die zee mooi blauw, en lekker warm. Het is niet zo heel moeilijk om op die momenten alles echt even achter je te laten, en dan natuurlijk vooral het winterse weer.
Jammer, maar Marko kan zich niet al te lang bezig houden aan het strand (daar gaan we nog speelgoed voor kopen), dus na een paar uurtjes (waarin we toch al verbrand zijn ondanks ons gesmeer) even boodschappen gedaan en terug naar de villa.
Morgen gaat onze echte toer beginnen, de vans zijn al ver ingepakt. Ik heb al geoefend met rijden in de bus, aan de linkerkant van de weg dus. Rachel moet nog, maar laat zich graag rijden. Komt wel.
We hebben een eerste indruk, en die is toch heel echt en anders, nu je alles zelf ziet, voelt, ruikt, en de jongens samen bezig ziet. Ik mag dit natuurlijk niet schrijven, maar je kan zien dat ze al vijf maanden samen zijn, dit reizen is heel dicht op mekaar. De taken zijn verdeeld, en ze hebben hun eigen manier van omgaan met mekaar (als een lang getrouwd stel). Leuk om te zien, en anders hou je het ook niet zo lang met mekaar vol.
Jasper staat nu dus de keuken te soppen, en Marko houdt buiten Rachel even bezig (nadat ie wel had afgeruimd hoor). Buiten he, het is negen uur en we zitten in het donker op de veranda. De hond, Calvin, ligt er ook bij. En in een potje bij de kaars een paar flinke kakkerlakken.
Tot zover ons verhaal,
en dat zal ook niet zo heel vaak gebeuren, maar voor ons makkelijk om de thuisblijvers even op de hoogte te houden. En het enthousiasme van de jongens om te schrijven is niet supergroot. Zeggen ze dat ze niet zoveel meemaken, maar zelfs de dagelijkse beslommeringen zijn hier al heel anders. Maar dat wordt voor hun natuurlijk heel gewoon.
Nou, we zullen jullie allemaal heel erg missen hier, maar blijven toch nog even voor een heerlijke vakantie.
Groetjes, Rachel en Jeannette
